7821 من عصى اللّه ذلّ قدره . هر كه نافرمانى كند خدا را خوار شود قدر أو ، يعنى در دنيا وآخرت . 7822 من كثر كلامه زلّ . هر كه بسيار باشد سخن گفتن أو بلغزد ، زيرا كه نمىشود كه در سخن بسيار خطا وسهوى نشود ، وممكن است كه لغزيدن أو باعتبار همان أصل بسيار گفتن باشد ، زيرا كه باعث ملالت مردم مىشود وتنفر ايشان از أو . 7823 من كثر تغضّبه ملّ . هر كه بسيار باشد بغضب آمدن أو ملول شوند مردم از أو وناخوش دارند أو را ، وممكن است كه « ملّ » بصيغهء معلوم خوانده شود ومعنى اين باشد كه أو خود ملول شود ، يعنى أكثر أوقات ملول ودلتنگ باشد . 7824 من اتّقى اللّه وقاه . هر كه بترسد از خدا نگاه دارد خدا أو را . 7825 من توكّل على اللّه كفاه . هر كه توكّل كند بر خدا كفايت كند خدا أو را ، يعنى كارگزارى كند أمور أو را چنانكه مكرّر مذكور شد . 7826 من اعتصم باللَّه نجّاه . هر كه چنگ در زند بخدا يعنى متوسّل شود باو ، رستگارى دهد خدا أو را . 7827 من استنصحك فلا تغشّه . هر كه طلب نصيحت كند از تو پس غشّ مكن با أو ، يعنى هرگاه كسى مشورت كند با تو وطلب اين كند كه با أو خالص باشى وآنچه خير أو را در آن دانى